Gemeenteambtenaar Willy Sangers en het Beekse verzet
De humanitaire hulp aan mensen in nood begon in Beek, evenals elders in Limburg, met hulp aan ontsnapte Franse krijgsgevangenen. De uit de Achterhoek afkomstige douanier Evert Bakker was waarschijnlijk de eerste, toen hij medio 1942 een groep Fransen over de grens met België hielp ontkomen.

De volgende doelgroepen waren joden, neergehaalde Engelse en Amerikaanse vliegeniers, studenten die weigerden de loyaliteitsverklaring aan de Duitsers af te leggen, militairen die weigerden zich te melden voor hernieuwde krijgsgevangenschap en weigeraars van de Arbeitseinsatz in Duitsland.

Evert Bakker moest in 1943 zelf onderduiken. Als ex-militair weigerde hij zich te melden in hernieuwde krijgsgevangenschap. Hij dook onder, en werd onder de valse naam Nico van Trouw in Beek de spil van een groep mensen die het illegaal gedrukte blad Trouw verspreidden. Bij een actie door de Sicherheitspolizei werden op 30 november 1943 twee leden van de Trouw-groep, de neven René en Eugène Hennekens, gearresteerd. Zij overleefden negen maanden Kamp Amersfoort.

De centrale persoon in het verzet in Beek werd de gemeenteambtenaar Willy Sangers. Deze zwijgzame man vervalste in het gemeentehuis, onder de ogen van twee N.S.B.-burgemeesters en aan dezelfde tafel als een Duitsgezinde collega, honderden persoonsbewijzen. Niet één ervan werd als ‘vals’ ontmaskerd.

Sangers was de vraagbaak voor ieder die moest onderduiken. Vooral joden deden een beroep op hem. Er zijn goede aanwijzingen dat hij vrijwel alle Beekse joden heeft aangespoord om onder te duiken, en dat hij hen daarbij heeft geholpen. Lees bijvoorbeeld het mooie verhaal van zijn vriend Harrie Piek.
Willy Sangers
(Bron: Wat Baek ós bud, nr. 17: Een voetnoot bij de Wereldgeschiedenis. Beeks tijdens de Tweede Wereldoorlog.)
Franse krijgsgevangenen
Evert Bakker, alias Nico van Trouw
(Bron: Wat Baek ós bud, nr. 17: Een voetnoot bij de Wereldgeschiedenis. Beeks tijdens de Tweede Wereldoorlog.)