Jelle Nijhout, de eerste gesneuvelde in Beek
De uit Amsterdam afkomstige Jelle Nijhout was een van de militairen die in Beek was gestationeerd om de Duitse invasieFall Gelb - tegen te houden. Jelle en zijn kameraden van het 37e Regiment Infanterie (RI) hadden hun posities ingenomen bij het mijnspoor in Neerbeek. Met een versperringwas daar de brug over het mijnspoor gesloten, en deze versperring werd verdedigd vanuit loopgraven die waren aangelegd op het hoge talud van het mijnspoor. De verdedigers beschikten over één mitrailleur en verder slechts over geweren.

Op 10 mei 1940 rond 4.00 uur ’s nachts bereikte een voorhoede van het Duitse leger Neerbeek. Er ontstond een vuurgevecht tussen de Duitse aanvallers en de Nederlandse soldaten. Daarbij werd Jelle Nijhout geraakt door een kogel die zich in zijn hoofd boorde. De Duitse aanvallers werden nauwelijks opgehouden door dit vuurgevecht, slechts 15 minuten.

Direct na het vuurgevecht gingen Neerbeekse burgers ter plaatse kijken. Zij vonden de zwaargewonde Nijhout en waarschuwden de pastoor. Deze diende hem de laatste sacramenten toe, waarna Jelle Nijhout in zijn armen overleed.
Nadien bleek dat Jelle Nijhout Nederlands Hervormd was: hij had volgens de norm van die dagen niet bediend mogen worden. Hij kreeg een noodgraf in de stoep buiten de Katholieke begraafplaats van Neerbeek…

Direct na de capitulatie van Nederland werd Nijhout’s stoffelijk overschot overgebracht naar Amsterdam en daar herbegraven. Na de oorlog werd hij overgebracht naar de erebegraafplaats in Loenen.

Jelle Nijhout werd geboren op 11 augustus 1914 te Amsterdam. Hij overleed op 10 mei 1940 en werd 25 jaar oud.