Wonen op een A-locatie
Door de huidige bevolkingsdichtheid zijn we in Nederland genoodzaakt om bijna overal te bouwen. Ook op plekken die zich daar slecht toe lenen, denk bijvoorbeeld aan plekken met hele drassige bodems.

Voor de Bandkeramiekers lag dat anders, zij hadden keus te over! Met als gevolg dat ze de beste plekken in het landschap kozen om hun huizen en dorpen te bouwen. Een vestigingsplek moest namelijk aan een aantal voorwaarden voldoen:
  • Er moest water in de buurt zijn. Zonder water kan immers niemand leven.
  • Er moest voldoende vruchtbare (löss)grond in de buurt zijn voor de landbouw
  • Er moesten voldoende geschikte bomen in de buurt zijn voor de huizenbouw
Omdat Zuid-Limburg in de tijd van de Bandkeramiek nog grotendeels door bos bedekt was bedekt, lag zo’n vestigingsplek vaak midden in het bos. De eerste stap voor het bouwen van een huis of dorp was dan ook: bomen kappen! Dat was natuurlijk enorm zwaar werk, want er waren enkel stenen bijlen beschikbaar. Maar het had ook één voordeel: je kon meteen de bomen kappen die je nodig had om je huis te bouwen.
Impressie van een Bandkeramisch dorp op de Cannerberg in Maastricht.
Copyright: Mikko Kriek / BCL Archaeological Support
& Rijksmuseum van Oudheden