Limburgs Atlantis (over het einde van de Bandkeramiek)
Rond het jaar 5.000 voor Christus floreert de Bandkeramische cultuur in Limburg als nooit tevoren. Nog nooit eerder hebben er zoveel mensen gewoond en nog nooit hebben er zoveel boerderijen gestaan als op dat moment.

Maar dan… rond het jaar 4.950 is de Bandkeramiek in Limburg opeens verdwenen. Archeologen vinden er geen enkel spoor meer van. Het lijkt wel een Limburgs Atlantis…

En dat is des te vreemder omdat in de omringende Bandkeramiek-gebieden in België en Duitsland wel gewoon sprake is van continuïteit. De vraag waarover archeologen zich dan ook al decennialang het hoofd breken is: waarom houdt de Bandkeramiek in Limburg opeens op te bestaan?
Archeoloog Ivo van Wijk van Archol vertelt over het mysterie van het plotselinge einde van de Bankeramiek in Limburg.
Door de jaren heen zijn verschillende theorieën geopperd:

  • De landbouwgrond was uitgeput, waardoor de oogsten niet meer voldoende opleverden om van te leven.
  • Door ontbossing was een enorm gebrek aan bouw- en brandhout ontstaan.
  • Er heeft zich een korte maar hevige droogteperiode voorgedaan, waardoor de oogsten mislukten.
  • Er ontstond grote sociale onrust door overbevolking.
  • Er ontstonden toenemende spanningen door hiërarchische tendensen.
  • Er waren invallen van vijandige stammen van buitenaf, die dood en verderf hebben gezaaid. Dat zou ook het ontstaan van de ‘Erdwerke’ aan het einde van de Bandkeramische periode verklaren.
  • En grootschalige epidemie maakte een einde aan de Bandkeramiek in Limburg.
  • De Limburgse Bandkeramische hebben gewoon hun ‘koffers’ gepakt en zijn verhuisd naar de nabijgelegen gebieden in België of Duitsland.

Al deze theorieën klinken plausibel, maar de waarheid is dat archeologen gewoonweg nog niet weten hoe het komt dat de Bandkeramiek opeens ophoudt te bestaan. Hopelijk zullen nieuwe opgravingen meer duidelijkheid hierover geven.
Het verzonken Atlantis...