Bronnen
Dit artikel is gebaseerd op de publicatie '150 jaar Hennekens 1821-1971, over Distilleerderij Jacques Hennekens' en informatie van het Elsmuseum.

‘La Vera’ is Latijn voor ‘de echte’, een toevoeging die aanduidt dat dit de echte Els is. Els heeft 3 bestanddelen: alcohol, kruiden en water. 
Els La Vera
Het kruidenbitter Els La Vera – ook wel Els, Elske, Aels of Aelske genoemd – is wereldberoemd in Limburg. Bijvoorbeeld als ingrediënt van een Limburgse koffie. Dit kruidenbitter is gebaseerd op een al bijna twee eeuwen oud (familie)recept, waarin onder andere alsem en steranijs voor de specifieke smaak zorgen.

Els La Vera is het bekendste destillaat van de voormalige ‘NV Distilleerderij Jacques Hennekens’. De geschiedenis van deze destilleerderij begon in de jaren ’20 van de 19e eeuw toen G.J.H. Hennekens op kasteel Genbroek een destilleerderij (en wijnhandel) startte. De dagelijkse leiding was in handen van zijn zonen Guillaume en Louis.

Na de dood van vader Hennekens werd kasteel Genbroek verkocht en verplaatste Guillaime de destilleerderij naar Wolfeynde 4, de plek van het huidige Elsmuseum. Na zijn overlijden in 1857 nam eerst zijn weduwe Maria Rutten de leiding op zich en vanaf 1862 hun zonen Eugène en Jacques onder de naam ‘Gebroeders Hennekens’.

De broers waren ondernemend en breiden hun activiteiten uit met een sigarenfabriek en een groothandel in koloniale waren. Na de dood van Eugène in 1876, nam zijn weduwe Sophie de sigarenfabriek over en bleef Jacques verantwoordelijk voor de distilleerderij en groothandel in koloniale waren. Zijn zonen Charles en Theophile namen het stokje weer over het overlijden van hun vader in 1913.

Begin 20e eeuw was de distilleerderij inmiddels uitgegroeid tot een middelgroot Limburgs bedrijf, dat vooral bekend was vanwege de productie van ‘Hennekens Els’.

In het begin van de Tweede Wereldoorlog (1941) nam een familielid – J.A.H. Sangers – het directeursstokje over en stond er voor het eerst na 120 een niet-Hennekens aan het roer van de distilleerderij. Ondanks alle moeilijkheden die de oorlog bracht kwam het bedrijf de oorlogsjaren goed door. Op een van de zolders van het complex werden onderduikers verborgen: moeder en zoon Kanarek verbleven er enige tijd, alsmede enkele Amerikaanse piloten.

Bij bevrijding van Beek op 17 september 1944 werd voor het bedrijf onder gejuich van honderden omstanders aan de tankbemanning een fles Hennekens Els aangeboden. In dagen daarna kreeg de bar aan huize Hennekens veel Amerikaans bezoek…

Tussen 1948 en 1970 breidde het bedrijf gestaag uit, onder andere doordat delen van de sigarenfabriek bij de distilleerderij werden getrokken. Dat leidde tot een sterke groei in omzet. In 1971 was Hennekens de grootste distilleerderij van Limburg; op landelijk niveau waren ze een middelgrote speler.

Hun bekendste product is natuurlijk het kruidenbitter ‘Els La Vera’, die ongeveer 40% van de productie in beslag nam. De overige 60% bestond uit diverse jenevers, brandewijn, portsoorten, sherry’s en diverse wijnen.

Zoals vele andere Beekse ondernemingen kon ook de ‘NV Distilleerderij Jacques Hennekens’ de concurrentiestrijd in de laatste decennia van de 20e eeuw niet het hoofd bieden. In 1980 werden de rechten op het kruidenbitter overgenomen door Bols. In eerste instantie bleef men wel nog in Beek produceren, maar in 1990 ging de productie over naar Zoetermeer en kwam er een einde aan 164 jaar distilleergeschiedenis in Beek. Hoewel… niet helemaal, want sinds 1994 is in een deel van de voormalige bedrijfsgebouwen het Elsmuseum gevestigd, waar onder andere de oude distillatieketels staan opgesteld.

Jacques (l) en Eugène Hennekens

De inventaris van de distilleerderij van Guillaume Hennekens.

Firma Louis Smeets
Een tweede – minder bekende – distilleerderij uit Beek was de Firma Louis Smeets. Deze distilleerderij was gevestigd in de Molenstraat en produceerde naast hun eigen Els ook Franse brandewijn, citroenjenever, citroenbrandewijn, bessen, jonge en oude jenever en Beerenburger.