Bron
Voor dit artikel is onder andere gebruik gemaakt van de publicatie 'Kastelen In Limburg,
Burchten En Landhuizen (1000-1800)'.
De Binsvelderhof
Uit de Beekse geschiedenis is naast de nog bestaande kastelen ook een inmiddels volledig verdwenen kasteel bekend: de zogenaamde Binsvelderhof, die lag op de hoek Bourgognestraat / Broekhovenlaan / Oude Pastorie.

De Binsvelderhof was in de Middeleeuwen de laatste van een reeks (kasteelachtige) hoeven die van noord naar zuid langs de Keutelbeek lagen: de Aldenhof, de Vartenberg, de Raef, de Rouw, de Lippenshof, de Neerbeekerhof, de Vroenhof /Oude Pastorie en de Binsvelderhof. De laatste twee lagen in Beek, de overige in Neerbeek.

De hof heeft waarschijnlijk bestaan tot in het begin van de 19e eeuw, waarna het nieuwe landhuis ‘De Nieuwenhof’ werd gebouwd. In de 20e eeuw woonde de bekende Beekse archeoloog dokter Beckers er. In een bijgebouw realiseerde hij het een klein archeologiemuseum.

De geschiedenis van de Binsvelderhof gaat in ieder geval terug tot in de 14e eeuw. Mogelijk was er een relatie met de nabijgelegen Vroenhof. Omstreeks 1381 wordt een zeker Eustachius van Beekhoven ermee beleend. Na hem waren Jan in het Panhuis en Gerard van Wylre eigenaren. In de 15e komt de hof voor als de Cartilshof, wat doet vermoeden dat de bekende regionale adellijke familie (Hoen van) Cartils het in eigendom had. In 1537 werd Werner van Binsveld met de hof beleend, waarna het een eeuw in handen van deze familie bleef, die het goed ook haar naam gaf.

Hoe het er uit moet hebben gezien is een raadsel. Afbeeldingen zijn niet bekend. De enige resten die er van terug zijn gevonden zijn mergelstenen funderingen, mogelijk de resten van kelders. Het golvend terrein ter plekke verraadt ook de voormalige aanwezigheid van een gracht, die hoogstwaarschijnlijk gevoed door de nabijgelegen Keutelbeek.
Van de Binsvelderhof zijn geen afbeelding bewaard gebleven, dus hoe deze voormalige kasteelhoeve er uit heeft gezien blijft een vraagteken.

Ter plekke van de Binsvelderhof opende Dr. Beckers vele eeuwen later een (helaas niet meer bestaande) Bandkeramiek-museum.